{"id":538,"date":"2015-11-27T21:36:03","date_gmt":"2015-11-27T20:36:03","guid":{"rendered":"http:\/\/natare.eu\/?p=538"},"modified":"2015-11-27T21:45:43","modified_gmt":"2015-11-27T20:45:43","slug":"james-tate-wiersze-znalezione-w-sieci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/natare.eu\/index.php\/2015\/11\/27\/james-tate-wiersze-znalezione-w-sieci\/","title":{"rendered":"James Tate \u2013 wiersze znalezione w sieci"},"content":{"rendered":"<p>Gdy bardzo pragniesz prozy, a w g\u0142owie \u201esieczka\u201d z tygodnia, \u201erestart\u201d z ksi\u0105\u017ck\u0105 jawi si\u0119 jak kolejny \u201etarget\u201d w \u00a0pracy, a jednak pragnienie czytania pozostaje niezaspokojone, bo taki by\u0142 plan na weekend, bo tak lubisz, ba! kochasz ksi\u0105\u017cki; spr\u00f3buj zakosztowa\u0107 czego\u015b pomi\u0119dzy. W roli g\u0142\u00f3wnej: <strong>James Tate <\/strong>\u00a0<a href=\"http:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/James_Tate_(writer)\">http:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/James_Tate_(writer)<\/a><\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong>Lornetka teat<a href=\"https:\/\/natare.eu\/wp-content\/uploads\/2015\/11\/pobrane.jpg\"><img loading=\"lazy\" class=\" size-full wp-image-539 alignright\" src=\"https:\/\/natare.eu\/wp-content\/uploads\/2015\/11\/pobrane.jpg\" alt=\"pobrane\" width=\"278\" height=\"181\" \/><\/a>ralna, spadochron<\/strong><\/p>\n<p>Wiele godzin przetrz\u0105sa\u0142em graty<br \/>\nw naszej piwnicy. By\u0142o ciemno i wilgotno,<br \/>\nB\u00f3g jeden wie, jakie stwory si\u0119 tam zal\u0119g\u0142y. I<br \/>\nznalaz\u0142em dudy, tobogan, ko\u0142o ruletki, projektor<br \/>\nfilmowy, mikser, odkurzacz, kandelabr,<br \/>\nzestaw do gry w krokieta, \u017celazo do<br \/>\npi\u0119tnowania, chi\u0144sk\u0105 sukienk\u0119, sprz\u0119t dentystyczny,<br \/>\nkilka pu\u0142apek na homary i bazook\u0119. Mieszkali\u015bmy<br \/>\nw tym domu od wielu lat i nigdy nie widzia\u0142em<br \/>\n\u017cadnej z tych rzeczy, cho\u0107 nie powiem, \u017cebym szczeg\u00f3lnie<br \/>\nwiele czasu sp\u0119dza\u0142 w piwnicy. Jednak to by\u0142o upiorne,<br \/>\njakby obok toczy\u0142o si\u0119 osobne \u017cycie, bez<br \/>\nnas. I by\u0107 mo\u017ce ciekawsze \u017cycie, co mnie troch\u0119<br \/>\nwkurza. I mam nieomylne przeczucie,<br \/>\n\u017ce to wierzcho\u0142ek g\u00f3ry lodowej.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong>By poczu\u0107 si\u0119 jak ludzie<\/strong><\/p>\n<p>Jedno jab\u0142ko wyros\u0142o na naszym drzewku, co<br \/>\nby\u0142o pewnego rodzaju cudem, poniewa\u017c<br \/>\ntym drzewkiem jest grusza. Dreptali\u015bmy wok\u00f3\u0142 niego,<br \/>\ndrapi\u0105c si\u0119 po g\u0142owach. \u2013 Chcesz je zje\u015b\u0107?, spyta\u0142em<br \/>\n\u017con\u0119. \u2013 Pr\u0119dzej bym umar\u0142a, odpar\u0142a. Wr\u00f3cili\u015bmy<br \/>\ndo domu. Sta\u0142em w kuchni przy oknie<br \/>\ni si\u0119 w nie wpatrywa\u0142em. My\u015bla\u0142em o Adamie<br \/>\ni Ewie, ale nie wierz\u0119 w Adama<br \/>\ni Ew\u0119. \u017bona powiedzia\u0142a: \u2013 Je\u015bli nie przestaniesz<br \/>\ngapi\u0107 si\u0119 na to g\u0142upie jab\u0142ko, p\u00f3jd\u0119<br \/>\ndo ogrodu i je zjem. \u2013 Wi\u0119c id\u017a, odpar\u0142em, ale<br \/>\nnajpierw zrzu\u0107 ubranie, id\u017a naga. Popatrzy\u0142a<br \/>\nna mnie, jakby mi odbi\u0142o, a p\u00f3\u017aniej zacz\u0119\u0142a<br \/>\nsi\u0119 rozbiera\u0107, wi\u0119c zrobi\u0142em to samo.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong>Cherubicznie<\/strong><\/p>\n<p>Zaprowadzi\u0142em moj\u0105 c\u00f3rk\u0119 Kelsey na dworzec<br \/>\nkolejowy. Gdy odje\u017cd\u017ca\u0142 poci\u0105g, machali\u015bmy<br \/>\ndo siebie d\u0142ugo. Nigdy wi\u0119cej jej nie zobaczy\u0142em.<br \/>\nOdjecha\u0142a, aby zosta\u0107 pierwsz\u0105 kobiet\u0105 na ksi\u0119\u017cycu.<br \/>\nNikt nie wiedzia\u0142, jak si\u0119 tam dosta\u0142a. I nigdy nie wr\u00f3ci\u0142a,<br \/>\no ile mi wiadomo. I nigdy nie napisa\u0142a do mnie,<br \/>\nnigdy nie zadzwoni\u0142a. Mam nadziej\u0119, \u017ce jest szcz\u0119\u015bliwa,<br \/>\nm\u00f3j ksi\u0119\u017cycowy promyczek. Co noc patrz\u0119 przez teleskop.<br \/>\nWidz\u0119 dinozaury, \u015bnie\u017cne lamparty, flamingi.<br \/>\nWidzia\u0142em jednookiego psa, kt\u00f3ry merda\u0142 ogonem. Widzia\u0142em<br \/>\npocztow\u0105 furgonetk\u0119. Widzia\u0142em \u017cagl\u00f3wk\u0119, cho\u0107 oczywi\u015bcie<br \/>\nnie ma tam wody. Widzia\u0142em znak informuj\u0105cy o wodzie,<br \/>\nskierowany ku ziemi. Widzia\u0142em znak informuj\u0105cy o hamburgerach<br \/>\nskierowany ku ziemi. Widzia\u0142em, jak ma\u0142a dziewczynka<br \/>\nprzewraca si\u0119 na dzieci\u0119cym rowerku. Atomowa mandarynka<br \/>\npy\u0142u, to wszystko. Nigdy wi\u0119cej nie widzia\u0142em dziewczynki.<br \/>\nK\u00f3\u0142ka przewr\u00f3conego rowerka wci\u0105\u017c si\u0119 obraca\u0142y.<br \/>\n\u015apij, powiedzia\u0142em, \u015bpij male\u0144ka.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong>Droga bez ko\u0144ca i pocz\u0105tku<\/strong><\/p>\n<p>Co m\u00f3g\u0142by robi\u0107 g\u0142uchoniemy o tej porze w budce telefonicznej<br \/>\nzapytywa\u0142em sam siebie. Jego usta zdawa\u0142y si\u0119 wydmuchiwa\u0107<br \/>\nniewidzialne ba\u0144ki, kt\u00f3re by\u0142y bardzo \u0142adne<br \/>\ndo czasu, gdy zderzy\u0142a si\u0119 z nimi czerwona wa\u017cka<br \/>\ni pomyli\u0142a drog\u0119. Min\u0119\u0142a godzina, lecz czu\u0142em si\u0119<br \/>\nm\u0142odszy i by\u0142em niemal pewien, \u017ce dostan\u0119<br \/>\nwa\u017cn\u0105 rol\u0119 w filmie, cz\u0142owiek nie potrafi\u0105cy<br \/>\nprzypomnie\u0107 sobie w\u0142asnego imienia, odnajduje szcz\u0119\u015bcie w zupie<br \/>\nNiemowa jest nagle niezwykle wzburzony i podnosi g\u0142os<br \/>\nzupe\u0142nie jakby go mia\u0142. Wygl\u0105da na to, i\u017c dziewczyna<br \/>\nw jaki\u015b spos\u00f3b oszuka\u0142a go, by\u0107 mo\u017ce<br \/>\nspotka\u0142a w bocznej uliczce marynarza i poca\u0142owali si\u0119<br \/>\nLecz po co mia\u0142aby mu o tym m\u00f3wi\u0107, przecie\u017c mog\u0142aby<br \/>\ntrzyma\u0107 to w tajemnicy i nigdy by si\u0119 nie dowiedzia\u0142, bo marynarz<br \/>\njak przypuszczam, odp\u0142yn\u0105\u0142 jeszcze tego samego wieczora,<br \/>\nA teraz niemowa szlocha i to ju\u017c naprawd\u0119 s\u0142ysz\u0119<br \/>\ni szloch staje si\u0119 coraz g\u0142o\u015bniejszy, a\u017c w ko\u0144cu<br \/>\nszlocham i ja, to wszystko wydaje si\u0119 takie niesprawiedliwe.<br \/>\nJest prawie p\u00f3\u0142noc, milion gwiazd powolutku<br \/>\nprzeje\u017cd\u017ca samochodami i nic nie wida\u0107<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong>Dystans bliskich<\/strong><\/p>\n<p>Po \u015bmierci m\u0119\u017ca Zita postanowi\u0142a usun\u0105\u0107 zmarszczki<br \/>\nnareszcie. W po\u0142owie zabiegu<br \/>\nspad\u0142o jej ci\u015bnienie i musieli przerwa\u0107.<br \/>\nZapinaj\u0105c pasy, przed smutnym powrotem<br \/>\ndo domu, zwichn\u0119\u0142a bark. Zn\u00f3w szpital,<br \/>\nzbada\u0142 j\u0105 lekarz i wykry\u0142 raka<br \/>\nbarku z przerzutami do ramienia i innych miejsc. Radio<br \/>\nterapia. Teraz Zita przesiaduje w salonie pi\u0119kno\u015bci,<br \/>\n\u0142ysa i zap\u0142akana.<br \/>\nOpowiada mi to wszystko matka przez telefon, a ja pytam:<br \/>\nMamo, kto to jest Zita?<br \/>\nTo ja, odpowiada matka. Przez ca\u0142e \u017cycie by\u0142am<br \/>\nZit\u0105, \u0142ys\u0105 i zap\u0142akan\u0105. A dla ciebie, synku, kt\u00f3ry powiniene\u015b<br \/>\nzna\u0107 mnie najlepiej, by\u0142am tylko matk\u0105.<br \/>\nAle, Mamo, m\u00f3wi\u0119, ja umieram&#8230;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gdy bardzo pragniesz prozy, a w g\u0142owie \u201esieczka\u201d z tygodnia, \u201erestart\u201d z ksi\u0105\u017ck\u0105 jawi si\u0119 jak kolejny \u201etarget\u201d w \u00a0pracy, a jednak pragnienie czytania pozostaje niezaspokojone, bo taki by\u0142 plan na weekend, bo tak lubisz, ba! kochasz ksi\u0105\u017cki; spr\u00f3buj zakosztowa\u0107 czego\u015b pomi\u0119dzy. W roli g\u0142\u00f3wnej: James Tate \u00a0http:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/James_Tate_(writer) &nbsp; Lornetka teatralna, spadochron Wiele godzin przetrz\u0105sa\u0142em &hellip; <\/p>\n<p class=\"link-more\"><a href=\"https:\/\/natare.eu\/index.php\/2015\/11\/27\/james-tate-wiersze-znalezione-w-sieci\/\" class=\"more-link\">Czytaj dalej<span class=\"screen-reader-text\"> \u201eJames Tate \u2013 wiersze znalezione w sieci\u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natare.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/538"}],"collection":[{"href":"https:\/\/natare.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natare.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natare.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natare.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=538"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/natare.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/538\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":544,"href":"https:\/\/natare.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/538\/revisions\/544"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natare.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=538"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natare.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=538"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natare.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=538"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}